Aan de slag
Een zakenpartner screenen: stappenplan in 6 stappen
Laatst herzien 6 min lezen
In het kort
Een zakenpartner screen je in zes stappen: leg de partij vast, controleer of het bedrijf bestaat (KvK/VIES), screen de naam tegen negen officiële sanctielijsten, breng de uiteindelijk belanghebbenden in beeld, weeg het landen- en omzeilingsrisico, en leg je beoordeling met bron en datum vast in een dossier.
Het screeningsproces
Zo verloopt een screening
Elke partij gaat langs elke lijst. Vindt een register een moederbedrijf, dan gaat dat dezelfde lijsten opnieuw door.
Invoer
Je voert het bedrijf, het land en de eigenaren (UBO’s) in.
Toetsing aan de sanctielijsten
Elke partij gaat langs elke officiële lijst. Ook een gevonden moederbedrijf komt hier opnieuw langs.
Verrijking en registers
We bevestigen de identiteit en halen risicosignalen op.
Ketenscreening
Vindt GLEIF een uiteindelijke moederonderneming, dan gaat die terug langs alle lijsten. Eén niveau diep, zonder dubbel werk.
moeder opnieuw door stap 02
Landenrisico
Het land toetsen we aan de FATF- en EU-lijsten van hoog risico.
Onderbouwd oordeel
Per partij, met bron en peildatum.
De bronnen leveren feiten. Jij beslist.
Waarom een zakenpartner screenen?
Een nieuwe klant of leverancier screenen betekent: voordat je zaken doet, controleer je of de partij is wie hij zegt te zijn en of je er volgens de regels mee mag handelen. Voor het mkb gaat het meestal niet om een zware KYC-procedure, maar om een nuchtere check op een paar punten: bestaat het bedrijf, staat er niemand op een sanctielijst, en is het risico te overzien.
De aanleiding is vaak praktisch: je bank vraagt erom, je werkt internationaal, of je wilt simpelweg aantoonbaar zorgvuldig zijn. Onderstaand stappenplan loopt van de eerste gegevens tot een vastgelegd dossier. Of dit voor jou een verplichting is, lees je in Wwft uitgelegd.
Het stappenplan in 6 stappen
- 1
Leg de partij vast
Noteer de officiële bedrijfsnaam, het land van vestiging en het registratienummer (in Nederland het KvK-nummer, in het buitenland het lokale handelsregisternummer). Heb je een btw-nummer, neem dat dan ook mee. Hoe preciezer je begint, hoe betrouwbaarder elke volgende stap.
- 2
Controleer of het bedrijf echt bestaat en actief is
Een naam alleen zegt weinig. Controleer of de onderneming daadwerkelijk staat ingeschreven en actief is. Voor een Nederlandse partij gebruik je het KvK-Handelsregister; voor een EU-btw-nummer valideer je via VIES, de officiële EU-controle die naam en land bevestigt. Zo weet je dat je met een bestaande, ingeschreven partij te maken hebt.
- 3
Screen de naam tegen de officiële sanctielijsten
Toets de bedrijfsnaam tegen de negen officiële sanctielijsten, waaronder de lijsten van de EU, de VS en het VK, de VN-lijst en de Nederlandse terrorismelijst. De EU-lijst en de Nederlandse lijst zijn voor Nederlandse bedrijven rechtstreeks bindend; de Amerikaanse, Britse en overige lijsten geven extra dekking bij een internationale relatie. Let op naamvarianten en alternatieve schrijfwijzen, want partijen staan vaak onder meerdere aliassen geregistreerd.
- 4
Breng de uiteindelijk belanghebbenden in beeld en screen die ook
Een bedrijf kan schoon zijn terwijl een eigenaar dat niet is. Achterhaal de uiteindelijk belanghebbenden (UBO's), de natuurlijke personen achter de onderneming, en screen ook hen tegen de lijsten. Let daarbij op een PEP-status: een politiek prominente persoon vraagt om extra aandacht. Via de EU 50%-regel kan een bedrijf zelfs onder sancties vallen door wie erachter zit.
- 5
Weeg het landen- en omzeilingsrisico
Kijk naar het land van de partij en de route van de goederen of betalingen. Sommige landen gelden als verhoogd risico, en bij de Rusland-sancties spelen u-bochtlanden een rol: landen waarlangs gesanctioneerde goederen alsnog hun bestemming proberen te bereiken. Een legitiem ogende order via zo'n land kan een omzeilingssignaal zijn dat om navraag vraagt.
- 6
Leg je beoordeling vast in een dossier
Sluit af met vastleggen: welke bronnen je raadpleegde, op welke datum, wat de uitkomst was en welke afweging je maakte. Dat dossier is je audit trail: het bewijs dat je zorgvuldig hebt gehandeld, klaar voor je bank, accountant of een toezichthouder. Een check zonder vastlegging telt in de praktijk niet mee.
Werk risicogebaseerd: de mens beslist
Sanctiescan toetst je partij en de UBO's tegen negen officiële sanctielijsten van de EU, de VS (OFAC en CSL), het VK, de VN, Canada, Zwitserland en Nederland: samen ruim 43.000 entiteiten, doorgaans dagelijks ververst.
Hoe Sanctiescan deze stappen voor je uitvoert
Je kunt de zes stappen handmatig doorlopen, langs het Handelsregister, VIES en de losse sanctielijsten. Sanctiescan bundelt ze in één check: je vult de partij en eventueel de UBO's in, en de tool toetst tegen de bronnen, signaleert het landenrisico, en legt alles met bron en peildatum vast in een rapport. Feiten en een dossier, geen oordeel.
Wil je precies weten welke bronnen erachter zitten en hoe de beoordeling tot stand komt? Dat staat op de pagina hoe we screenen, met per bron de herkomst en de live-status.
Doe dit nu gratis
Veelgestelde vragen
Hoe screen je een nieuwe zakenpartner?
In zes stappen: leg de partij vast, controleer of het bedrijf echt bestaat, screen de naam tegen de sanctielijsten, breng de uiteindelijk belanghebbenden in beeld en screen die ook, weeg het landen- en omzeilingsrisico, en leg je beoordeling met bron en datum vast in een dossier.
Hoe lang duurt het screenen van een zakenpartner?
Een eerste check op bedrijfsnaam en land kost een paar minuten. Pas bij een signaal verdiep je: UBO's in beeld brengen, een match beoordelen, het landenrisico wegen. Risicogebaseerd werken houdt de meeste checks licht en snel.
Welke sanctielijsten moet ik controleren?
Voor Nederlandse bedrijven zijn de EU-lijsten rechtstreeks bindend. De Amerikaanse OFAC-lijsten en de Britse UK Sanctions List geven extra dekking, zeker bij een internationale handelsrelatie. Samen vormen ze de breedste basis.
Moet ik ook de eigenaren (UBO's) screenen?
Bij een verhoogd risico of een complexe structuur wel. Een bedrijf kan schoon zijn terwijl een eigenaar op een lijst staat. Via de EU 50%-regel kan een onderneming zelfs onder sancties vallen door wie erachter zit.
Waarom moet ik de screening vastleggen?
Omdat je achteraf moet kunnen laten zien dat je zorgvuldig was. Een dossier met bron, peildatum en uitkomst is je bewijs richting bank, accountant of toezichthouder. Een check zonder vastlegging telt in de praktijk niet mee.
Geeft de screening een definitief oordeel?
Nee. Een screening levert signalen: een match, een landenrisico, een PEP-indicatie. Die wegen is mensenwerk. De tool oordeelt niet over goed of fout; jij beoordeelt op basis van de feiten of je de relatie aangaat.
Lees ook
Wwft uitgelegd: moet jij als mkb'er screenen?
Wat is de Wwft, wie is Wwft-plichtig, en wat betekent de Sanctiewet voor het mkb? Heldere uitleg zonder jargon, met wat je concreet moet doen.
EU, OFAC en UK: de sanctielijsten vergeleken
Wat is het verschil tussen de EU-, de Amerikaanse (OFAC) en de Britse sanctielijst, en welke gelden voor Nederlandse bedrijven? Een heldere vergelijking.
Wat is een UBO en hoe controleer je die?
Een UBO is de uiteindelijk belanghebbende: de persoon die echt aan de touwtjes trekt. Lees wie als UBO telt en hoe je ze achterhaalt en screent.
Screen je zakenpartner, gratis
Doe een check tegen negen officiële sanctielijsten. Geen account nodig.